Extra lange uitleg van de OrganiCup

Ik dacht altijd dat je op het gebied van menstruatie twee keuzes had: tampons óf maandverband. Nu heb ik zelf een verschrikkelijke hekel aan maandverband, so tampons it was. Totdat steeds meer YouTubers een review maakte van een menstruatiecup. Het was een kleine hype. Sommigen vonden het niks, anderen wilden niks anders meer. Ik wilde het wel proberen en testte de OrganiCup.

Disclaimer: deze blog is een beetje too much information, maar het is voor een goed doel!

Deze review is geschreven voordat ik (helaas) stopte met het gebruik van de OrganiCup, door m’n spiraal. Hierover leg ik meer uit in dit artikel.

Wat is een organicup?

Een OrganiCup is gemaakt van siliconen en heeft de vorm van een klein bakje. Je kunt kiezen uit twee maten, A en B. A is voor vrouwen die nog nooit zijn bevallen, B is voor vrouwen die wel (vaginaal) zijn bevallen. Als je een keizersnede hebt gehad, kun je gewoon A blijven gebruiken.

De cup is iets groter dan een tampon en je kunt hem dan ook 12 uur lang inhouden. Instructievideo’s over indoen en uitdoen zijn op YouTube te vinden. Het met woorden uitleggen wordt waarschijnlijk een vaag verhaal. Het siliconen bakje vangt bloed op en het wordt dus niet opgenomen, in tegenstelling tot een tampon. Dit heeft voordelen die ik later zal uitleggen. De cup trekt vacuüm, waardoor je niet doorlekt en hij blijft zitten. Je haalt de cup eruit door de vacuüm te verbreken, wanneer je hem indrukt. Als je de cup verwisselt tijdens de menstruatieweek, hoef je hem alleen maar even om te spoelen. Na de week kook je je cup even uit en klaar is kees. OrganiCup heeft ook een speciale wash, waarmee je hem tussendoor wat extra kunt reinigen. Een normale handzeep kan de siliconen namelijk beschadigen. 

De prijs

Een OrganiCup kostte €22,61. Dit klinkt duur, maar ik zal er later meer over uitleggen. De wash was €6,99. Ik kocht ze bij Kruidvat, maar inmiddels verkopen meer winkels ze.

De eerste keer

De eerste keer dat ik de cup indeed was ik nog niet echt ongesteld. Dit kan gewoon, omdat de cup van siliconen is, wat niet zo schuurt als een tampon. Toch kan ik achteraf zeggen dat inbrengen gemakkelijker gaat wanneer je wél ongesteld bent. Ik voelde de cup een klein beetje zitten, maar het was niet vervelend. Het eruit halen was wel lichtelijk dramatisch. Ik kreeg hem er gewoon niet uit. Het lukte me niet om de vacuüm te verbreken en hem er tegelijkertijd uit te halen. Huilend zat ik op de wc met spijt dat ik dat ding ooit gekocht had. 

Oefening baart kunst

De dag erna was ik wel ongesteld en probeerde ik het nog een keer. Het erin en eruit halen ging beter, al duurde het wel een paar minuutjes per keer. Toch had ik de draai nog niet echt te pakken en deed het een klein beetje pijn tijdens het verwisselen. Dit kan komen omdat de vacuüm niet goed verbroken was. Echt jongens, oefening baart kunst. Laat je niet tegenhouden door dit soort eerste paar keren!

Ook had ik hem die dag voor het eerst ’s nachts in en dat was me toch een verademing. Eindelijk niet meer dat gedoe van middenin de nacht een wekker zetten om je tampon verwisselen. Of het niet doen en weten dat je tampon er eigenlijk te lang in heeft gezeten, wat helemaal niet goed is. Ik voelde hem vrijwel niet zitten en niks lekte door. Je kan basicly zonder kleren slapen met de cup in. Toch doe ik voor de zekerheid altijd zwart ondergoed aan, maar een extra inlegkruisje is echt niet nodig. 

Naarmate ik hem nog een paar maanden gebruikte, ging het in en uit doen steeds gemakkelijker. Ik verwissel hem altijd ’s ochtends en ’s avonds. Voor de rest hoef je er niet naar om te kijken. Op mijn meest heftige dag verwissel ik hem soms overdag nog even, maar meestal blijkt achteraf dat dat eigenlijk niet nodig was geweest.

Het ‘staartje’ heb ik iets korter geknipt en daardoor voel je hem nog minder zitten. Soms voel ik hem in het begin nog even, maar hij schuift langzaam iets omhoog en na een halfuur/uur voel je niks meer. Knip het staartje wel pas af als je het in en uitdoen echt onder de knie hebt. 

Hoe je hem in en uit doet, verschilt volgens mij best per persoon. Op internet zijn genoeg technieken om hem in te brengen te vinden. Over het eruit halen iets minder. Ik kan mijn manier niet zo goed uitleggen, maar ik ga het toch proberen. Alles om andere vrouwen te helpen! Ik plaats mijn duim langs de zijkant van de cup, aan de kant waar m’n duim het dichtst bij m’n navel zit. Dan druk ik daar de cup in en trek ik hem met m’n duim naar beneden. Klinkt dit logisch? Waarschijnlijk niet.

Voordelen en nadelen

Ik kan inmiddels niet meer zonder mijn OrganiCup. Alle tampons die ik nog in huis heb raken maar niet op. Hier nog even de voordelen van een menstruatiecup op een rijtje. 

  • Je kunt hem tot 12 uur inhouden.
  • Een cup gaat 10 jaar mee, dus je hoeft niet steeds nieuwe tampons of maandverband te kopen.
  • Een cup kost wel rond de 20 euro, maar het is niks in vergelijking met 10 jaar aan tampons of maandverband. Als je normaal gesproken A-merk tampons koopt, heb je het geld er al na 5 maanden uit.
  • Een cup herbruik je en dat is veel beter voor het milieu.
  • In tegenstelling tot een tampon, neemt het geen vocht op. Het droogt niet uit en dat kan irritatie en infecties. voorkomen.
  • Tampons en maandverband bevatten vaak chemicaliën, chloor en geurstof. Een cup heeft dat niet.
  • Je hebt geen kans op TTS, oftewel, de tamponziekte.

Natuurlijk zijn er ook een paar nadelen en het zou geen eerlijke review zijn als ik die niet zou benoemen. 

  • Het inbrengen en eruit halen kost wat meer moeite en heeft oefening nodig. 
  • Ik zag dat anderen schreven dat je handen ‘viezer’ worden. Vies wil ik het niet noemen, want het is maar je eigen bloed. Daar is niks vies aan, wat mij betreft. Maar ja, je komt inderdaad wat meer in aanraking met het bloed.
  • Het schoonmaken/uitkoken kost wat tijd. 
  • De cup kan soms op de blaas drukken, wat een vervelend gevoel geeft en uitplassen moeilijker maakt. 

Waarom schrijf ik deze review?

Gelukkig wordt er de laatste tijd meer en meer aandacht besteed aan menstruatie en nieuwe mogelijkheden. Toch vind ik het nog erg weinig. Menstruatiecups zijn veel beter voor het milieu, je portemonnee en je gezondheid. Daarnaast kun je ze een aantal uur inhouden en er is geen kans op engte tamponziektes. Waarom weten mensen er zo weinig van? Waarom gebruikt bijna niemand in mijn omgeving een cup? Veel mensen weten niet eens wat het is. Anderen weten vaag wat het is, maar denken dat het vies is. “Ieuw, gebruik je hem dan steeds opnieuw?”. Je wast en kookt hem tussendoor en hij verkleurt niet eens zo erg. Er is niks vies aan vind ik. Net zoals dat het niet vies is dat iedereen met z’n ondergoed rouleert, want je wast het nadat je het gedragen hebt. 

Ook dingen zoals wasbaar maandverband krijgen heel langzaam iets meer aandacht. Maar tot voor kort vond ook ik het een vreemd idee. Je maandverband wassen? Weird.. Totdat ik me besefte dat het hetzelfde idee is als zo’n menstruatiecup. Dus ik heb er twee besteld en heel eerlijk, ik heb ze nog nooit getest. Dit komt vooral omdat ik zo’n hekel heb aan maandverband, maar als ik ze ooit test, zal zeker een review online komen. Het feit dat ik het online moet bestellen is ook wel apart. Ik ben zo’n persoon die het liefst alles in een echte winkel koopt. Wasbaar maandverband is nergens te koop. Nergens! In geen een echte winkel. En ik durf te wedden dat als het wel ergens te koop is, dat het daar veel duurder is dan op internet. Laat het me weten als ik het fout zeg. 

Daarnaast is menstruatie echt niks om je voor te schamen. Er heerst soms nog wat taboe op en dat is helemaal nergens voor nodig. Praat erover als je er behoefte aan hebt. Zo maken we het wat meer bespreekbaar en dat is nodig als we meer van dit soort producten in de winkels willen krijgen!

Review: de haarproducten van Hairlust

Onlangs maakte ik kennis met de producten van Hairlust. Dit is een Deens merk dat opgericht is door Sofie en Rasmus. Zijn hadden al rond hun twintigste last van haaruitval en dun haar. Ze schaamden zich hiervoor en er lag ook best een taboe op. Dit hebben ze doorbroken door Hairlust te starten.

De producten van Hairlust zijn biologisch, vegan en cruelty free. Ook zijn er alleen natuurlijke ingrediënten voor de producten gebruikt.

Je hoeft trouwens niet per se uitvallend of dun haar te hebben om deze producten te gebruiken. Ze werken ook voor het krijgen van gezonder en dikker haar.

Vroeger dacht ik dat het een fabeltje was om je haar te kunnen veranderen door middel van producten. Ik gebruikte altijd shampoo en conditioner en dat was het. Door de jaren heen merkte ik dat haar sowieso veel zachter werd door maskers en oliën. Daarna heb ik ondervonden dat je haar stijlen of föhnen zonder haarbescherming echt géén goed idee is. Ook van supplementen heb ik bij anderen gezien dat ze echt werken. Vooral biotine schijnt het echte huid-haar-nagel supplement te zijn. Deze vitamine (B8) heeft Hairlust ook in al hun producten zitten.

Daarnaast voegen ze vitaminen, mineralen, aminozuren en andere voedingsstoffen toe aan de voedingssupplementen en verzorgingsproducten. Zo wordt je haar niet alleen van binnen, maar ook van buiten verzorgd. De producten bevatten geen parabenen en ftalaten.

Op de website van Hairlust staan handleidingen met hoe je de potjes en verpakkingen kunt hergebruiken. Dat vind ik echt een hele leuke en goede toevoeging aan het duurzame idee.

Mijn ervaring

Ik heb de Hair Growth & Protection Hair Mask Box en de Strengthening & Protection Hair Oil getest. Ik heb op zich geen last van haaruitval of dun haar. Ik denk ook dat je na een hele lange periode pas kan zeggen dat het echt iets verandert aan de structuur van je haar.

De wet brush vond ik handig, omdat ik eigenlijk altijd m’n haar kam met een normale borstel, ook als het nat is. Dit schijnt helemaal niet zo goed te zijn dus ik ben blij dat ik nu deze borstel heb. Hij kamt goed door en is dus te gebruiken op nat haar.

Het haarmasker maakte m’n haar echt superzacht. Hij heeft een zoete geur, waar ik wel van hou. Ook was ik verbaasd door wat een flinke verpakking het is. Daar kan je wel een tijdje mee door!

De olie vond ik wat apart, want de geur deed me heel erg denken aan zure matten. Ik moet zeggen dat ik dat geen probleem vind, want ik ben gek op zure matten. Wel moet je bij deze olie even opletten dat je er niet te veel van in je haar doet. Dit had ik een keer gedaan en dat bleef je zien, ook bij het opdrogen van het haar. Een paar druppels is echt genoeg.

De verpakking is vrolijk en schattig en de producten maken m’n haar zacht, maar niet zwaar. Ik ben blij en ga ze voorlopig nog even blijven gebruiken.

Deze blog bevat gekregen producten

Mijn ervaring: opnieuw zetten van een koperspiraal (deel 2)

In deel 1 van ‘mijn ervaring met een koperspiraal’ schreef ik: Al met al denk ik dat ik er goed vanaf ben gekomen. De eerste uurtjes waren niet fijn, maar tot nu toe is het het zeker waard. Een paar uren pijn om vervolgens de komende jaren nergens naar om te hoeven kijken. Prima deal wat mij betreft! (lees hier deel 1)

In dit artikel zal ik je meenemen in hoe het verder ging. Want hoe rooskleurig het ook leek, het bleek toch niet goed te gaan. Hiervoor gebruik ik stukjes uit m’n dagboek. Als je niet houdt van ‘too much information’, zou ik dit artikel even skippen!

Verzakte spiraal

Donderdag 10 oktober

Dus ik was gestopt met de pil en had m’n allereerste koperspiraal laten zetten. Helemaal blij ermee. Het deed vreselijk veel pijn om hem te laten zetten en de uurtjes daarna waren ook geen pretje, maar daarna ging het prima. Na een week laten controleren of hij nog goed zat en dat zat ie. Dus ik was blij, tevreden, toppie. Totdat ik twee weken later voelde of ie nog goed zat en ik voelde de harde onderkant van m’n spiraal in m’n baarmoedermond. Dat is niet de bedoeling! Dus ik ging naar de huisarts, en inderdaad: hij was uitgezakt en moest er meteen uit. Dat deed geen pijn, wat ik niet had verwacht, maar ik baalde wel. Ik was zó blij met dat ding. Maar goed, nu is het even wachten totdat ik weer ongesteld word en dan kan ik een nieuwe laten zetten. Gelukkig wordt deze vergoed voor T-safe. Hopen dat deze netjes op zijn plek blijft zitten!

Even wachten op een nieuwe

Dinsdag 15 oktober

Helaas kan ik nog niet meteen m’n nieuwe spiraal laten zetten, want die moet nog aan de huisarts geleverd worden. Ik kan een gratis nieuwe krijgen, maar die moet wel helemaal vanuit T-safe opgestuurd worden en dat duurt even. Het komt deze week qua pijn ook niet zo uit met feestjes en verjaardagen, dus volgende maand is prima.

Opnieuw laten zetten

Woensdag 13 november

Overmorgen ga ik weer m’n spiraal opnieuw laten zetten. Ik kan er heel nerveus van worden, omdat het vorige keer zo’n pijn deed. Toch moet ik ontspannen, want gespannen zijn maakt het alleen maar pijnlijker. Ook ga ik meer en op tijd pijnstilling van tevoren nemen. Gelukkig gaat Jorik mee en hij brengt me ook naar huis. Helaas is hij de rest van de middag wel weg. Ik hoop zo dat de pijn minder is dan vorige keer én ik hoop natuurlijk dat hij deze keer wel goed blijft zitten. 

Vrijdag 15 november

Nou, het is gedaan hoor. Dit keer heb ik hem dus bij de andere huisarts laten zetten. Ook heb ik van tevoren meer pijnstilling genomen. Het laten plaatsen was echt veel fijner. De huisarts was minder ongemakkelijk, wel voorzichtig en ik had het idee dat hij echt goed wist wat hij aan het doen was. Ik probeerde meer dan vorige keer te ontspannen door weinig te praten en dat hielp ook echt. Toch deed het wel veel pijn, maar minder dan vorige keer. 

Heel veel pijn

Eenmaal thuis was ik in vergelijking met vorige keer ook veel minder misselijk en duizelig. Ik zei tegen Jorik dat het goed ging en dat het prima was altijd hij weg wilde gaan. Hij wilde voor mij thuis blijven, wat wel lief was, maar ik vond het niet nodig. Daarna ging het toch wat minder. Ik had echt met vlagen ontzettende pijn. Ik kan me voorstellen dat lichte weeën zo aanvoelen. M’n baarmoeder begon zich echt mega te verzetten tegen het ding. Ook voelde ik vooral een stekende pijn aan de linkerkant, dus naar mijn idee in één eierstok. Om de paar minuten kwam er een vlaag van pijn en op die momenten wist ik echt niet waar ik het zoeken moest. Zitten, liggen, kindhouding, lopen: niks werkte. Ik heb echt zitten huilen van de pijn, terwijl ik normaal gesproken best een hoge pijngrens heb. Toen heb ik de huisarts gebeld en hij zei dat ik nog wat meer pijnstilling kon nemen, en als het niet wegging dit weekend, dat ik dan even naar de hap moest gaan, want het is nu vrijdag. Na dat bellen werd het wel minder voor ongeveer een uur, maar nu voel ik weer krampen. Ik heb het idee dat het erger wordt, wanneer ik gespannen ben, bijvoorbeeld nu wanneer ik dit verhaal opschrijf. Hopelijk trekt het snel weg. 

Zaterdag 16 november

Het is nu 12:00 ’s middags de volgende dag. Gisteravond bleef het met vlagen beter en minder gaan. Vannacht heb ik nergens last van gehad. Nu heb ik een constante druk, maar niet per se meer aan één kant. Dat stelt me wel gerust. Ook heb ik nog geen pijnstilling genomen, dus als het weer wat meer wordt, kan ik dat nog altijd nemen. Ik merk dat de pijn veel meer wordt als ik spanning heb. We probeerden gisteren even naar de stad te gaan, maar dat ging echt niet. Lopen, een drukke stad, mensen. Het is alsof m’n onderbuik verkrampt, maar dan letterlijk. M’n buikspieren en liesspieren staan helemaal aangespannen. Heel gek. Eigenlijk moet ik ontspannen, maar geen idee hoe. Vanavond gaan we uit eten voor opa’s verjaardag. Ik hoop maar dat dat goed gaat. 

Zondag 17 november

Uiteindelijk is het helemaal goed gekomen. Nog tot in de middag lag ik op de bank met kramp. Om 16:30 moesten we gaan naar de verjaardag, maar ik voelde me nog steeds niet goed. We hadden afgesproken om eerst naar de stad te gaan en als dat goed ging, door te gaan naar de trein en dus naar de verjaardag. Ik ben maar naar de stad gegaan, maar eigenlijk al met het idee dat we toch weer naar huis zouden gaan. Eenmaal tijdens het fietsen en in de stad viel het best mee en dus zijn we gewoon met de trein naar de verjaardag gegaan. Het was heel gezellig en afleiding hielp mega goed. Ik denk dat daardoor de verkramping minder werd en zo trok het langzaam weg. Na het uiteten zijn we zelfs nog naar vrienden gegaan. Het was echt heel gezellig en ik had nergens last van. Nu is het zondagmiddag en het gaat nog steeds goed. Ik denk dat het nu wel voorbij is. Nu nog hopen dat het zo blijft én dat hij dit keer wel goed op z’n plekje blijft zitten. 

Hoe is het nu?

Het is nu twee maanden later en alles gaat helemaal goed. Soms heb ik ineens een kramp, maar dat trekt meestal snel weer weg. Vaak is het rond m’n eisprong dus het zou daar aan kunnen liggen. Tijdens de menstruatieweek heb ik nergens last van. Het is wat heftiger, maar niet langer. Ook kramp valt dan heel erg mee.

Dat bij mij de spiraal was verzakt was pure pech, als ik de dokters mag geloven. Wel gebruik ik niet meer de menstruatiecup, wat ik erg jammer vind, want is was gek op dat ding. Een menstruatiecup kan in de eerste weken de spiraal naar beneden trekken. Omdat ik dus al een verzakte spiraal heb gehad, durf ik het sowieso niet meer aan op de cup nog te gebruiken.

Sorry als het wat te veel details waren. Ergens vind ik het ook gek om dit zo online te gooien, maar als ik er iemand mee kan helpen, vind ik het helemaal prima. Ik had zelf graag van tevoren dit soort ervaringen willen lezen en niet alleen de perfecte- of juist horrorverhalen.

Heb jij ervaring met het zetten van een koperspiraal?


Mijn ervaring: het zetten van een koperspiraal (deel 1)

Wanneer je op internet zoekt naar ervaringen met het zetten van een spiraal, kom je alleen de horrorverhalen tegen: verdwaalde spiraaltjes, maandenlange pijn en ongewenste zwangerschappen. Daarom deel ik graag mijn (realistische) ervaring met het zetten van een koperspiraal. Misschien is het een beetje TMI, maar hopelijk heb je er wat aan!

Laat ik maar bij het begin beginnen. Ongeveer 3 dagen van tevoren werd ik nerveus voor de ingreep. Het ene moment dacht ik ‘fack it, ik ga dit gewoon doen!’, het andere moment wilde ik de afspraak het liefst afzeggen. Maar goed, dat gevoel had ik ook voor kleine prikjes of een presentatie. Ik word snel nerveus van dit soort dingen.

Mijn afspraak was al vroeg in de ochtend, namelijk om 08:10. Mijn zusje ging mee. Zij heeft ook al een koperspiraal en ik vond het fijn om er iemand bij te hebben. Ik had een halfuur van tevoren twee paracetamol ingenomen, want dit raden ze je aan. Ook had ik de dag ervoor de spiraal al opgehaald en meegenomen naar de afspraak. 

Eenmaal in bij de huisarts, mocht ik al snel gaan liggen. Het is het beste om de spiraal tijdens je menstruatie te zetten. Dan weten ze zeker dat je niet zwanger bent en het inbrengen van de eendenbek en het plaatsen doet ook minder pijn. Dat ding is nogal berucht, maar ik vond het absoluut geen pijn doen of een naar gevoel geven. Ja, het is een beetje koud, maar vergeleken met wat er komen kwam, was het niks! 

Mijn baarmoeder lag gelukkig goed, wat een hoop pijn en gedoe scheelt. Als je baarmoeder niet goed ligt, zorgt dat voor wat meer gedoe en pijn tijdens het plaatsen. Ook duurt het plaatsen dan langer. Dit is wat ik gehoord heb van mensen uit mijn omgeving. Zelf had ik hier dus geen last van, gelukkig! Daarna bepaalde de huisarts de grootte van de baarmoeder. Ik was zo nerveus dat ik niet goed heb opgelet, maar naar mijn herinnering deed hij dat met een soort breinaald-achtig meetinstrument. Dit gaf best een heftige kramp. Vergelijkbaar met een menstruatiekramp, maar dan een paar keer erger. Het zou kunnen dat mijn huisarts wat hardhandig was, maar dat was geen fijn gevoel. Gelukkig was het maar kort, na een minuutje was dat gevoel alweer weg. 

Om eerlijk te zijn had ik ook een beetje pech met mijn huisarts. Hij begon uitgebreid de handleiding te lezen, want hij had de T-safe koperspiraal nog nooit gezet. Ook zei hij dingen zoals: ‘wat een raar ding zeg’, ‘wat een onduidelijk handleiding’ en ‘ik snap er nog niks van’. Dit is natuurlijk niet chill om te horen. Uiteindelijk begreep hij het wel en zette hij de spiraal er binnen 1 of 2 minuten in. Dit gaf weer zo’n heftige kramp. Volgens mij heb ik de hand van m’n zusje helemaal fijngeknepen. Daarna ben ik heel even blijven liggen, maar al snel kon ik weer opstaan en lopen. Er bleef nog wel een kramp, maar er viel mee te lopen.

Toen we naar huis liepen werden de krampen steeds erger. Ik ging steeds krommer lopen, het voelde alsof m’n hele onderbuik samentrok en ik wilde het liefst zo snel mogelijk liggen. 

Het verschilt trouwens natuurlijk per persoon. De één heeft al heftige menstruatiekrampen elke maand en zal deze krampen niet zo spannend vinden. Ik heb meestal geen last, dus viel dit niet mee. Toch denk ik dat dit niet normale krampen zijn voor menstruatie (wel voor na het zetten van een spiraal). 

Eenmaal thuis aangekomen ben ik snel op de bank gaan liggen omdat ik duizelig en misselijk werd. Dit trok na een halfuur/drie kwartier weer weg. Ik had wel het gevoel dat ik was flauwgevallen als ik was gaan staan en lopen. Maar die misselijkheid en duizeligheid was dus snel weer weg. Tot twee uren na het plaatsen had ik erge krampen. Ik wist niet hoe ik moest zitten en ben in allemaal houdingen gaan zitten, wat niet werkte. Dat was best naar, maar geen dealbreaker. Daarna heeft m’n vriend een kruik gemaakt en dit was echt fijn. Zeker een aanrader. Ook nam ik twee Feminax en daarmee trok de pijn snel weg. Die middag had ik nog wat krampen, maar in de avond was de pijn zelfs helemaal weg. 

De dag na het plaatsen had ik weer wat krampen. Dit waren gewone menstruatiekrampen, misschien ietsje meer dan normaal. Met een feminax (of 2) was dit weer weg. De rest van de eerste week had ik meestal geen klachten. Soms lichte krampen en heel licht bloedverlies.

Al met al denk ik dat ik er goed vanaf ben gekomen. De eerste uurtjes waren niet fijn, maar tot nu toe is het het zeker waard. Een paar uren pijn om vervolgens de komende jaren nergens naar om te hoeven kijken. Prima deal wat mij betreft!

Dit verhaal krijgt nog een andere wending. Lees hier deel 2.

De studie Voeding en Diëtetiek met een eetstoornis

Eet iedereen van de studie Voeding en Diëtetiek gezond? Hoor je dat te doen tijdens de studie? Kan je Voeding en Diëtetiek doen met een eetstoornis(verleden)? Ik ben zelf student aan deze opleiding en heb zelf ook een eetstoornis gehad. Daarom ga ik zoveel mogelijk antwoord proberen de te geven op vragen rondom dit onderwerp.

books-bookstore-book-reading-159711.jpeg

Eet iedereen bij Voeding en Diëtetiek gezond?

Nee! Ik zie vaak genoeg mensen Bueno’s en muffins naar binnen werken tijdens de les. Ook alcohol word tijdens het uitgaan en in het weekend genoeg gedronken. Al een paar kleine voorbeeldjes dat echt niet iedereen altijd gezond eet.

Ik denk wel dat gemiddeld genomen wij vergeleken met andere studies gezonder eten en drinken. Bijna iedereen die deze studie kiest, is al geïnteresseerd in voeding. Veel daarvan zijn al langer bezig met gezond eten en sporten. Natuurlijk word je je ook bewuster van wat een gezondere leefstijl inhoudt. Hierdoor kan het zijn dat je eetstijl wat verandert.

Mijn eetstijl?

Ik doe nu een halfjaar deze studie. Hoe ik denk over eten is al aardig veranderd. Vroeger had ik anorexia, maar daar ben ik al een tijdje vanaf. Wel baseerde ik nog steeds ‘gezond’ en ‘ongezond’ op hoeveel calorieën er in product zaten. Nu realiseer ik me beter dat producten met veel calorieën ook gezond kunnen zijn. Denk aan noten, zaden en olijfolie.

Ook let ik nu meer op nutriënten en minder op alleen calorieën. Ik probeer elke dag genoeg vezels, eiwitten, groente en fruit binnen te krijgen. Vroeger was ik daar totaal niet mee bezig. Ik ben dus minder bang om te veel te eten, en zorg er juist voor dat ik genoeg eet en geen belangrijke stoffen mis.

Wees trouwens voorbereid als je aan deze studie begint. In het begin had ik constant honger en het blijkt dat meerdere studenten daar last van hebben. Je bent de hele dag over eten aan het praten. Niet zo gek dat je dan trek krijgt in van alles en nog wat. Dit is trouwens wel snel overgegaan.

pexels-photo-278303.jpeg

Voeding en Diëtetiek met een eetstoornis?

Er zijn voordelen en nadelen aan de studie Voeding en Diëtetiek terwijl je een eetstoornis hebt, of net nadat je het hebt gehad. Een voordeel is bijvoorbeeld dat je leert hoe slecht te weinig eten is. Misschien is daardoor de stap om weer meer te gaan eten kleiner.

Een nadeel is dat je leert welke producten veel calorieën bevatten. Dit kan je proces om ‘minder op calorieën te letten’ verslechteren, want ze zullen in je hoofd gaan zitten. Net zoals hoeveel vet ergens inzit. Dit ga en moet je leren.

Ook kunnen dingen die leraren zeggen of uitleggen triggerend zijn.

Denk ook niet dat je ongemerkt veel kunt afvallen tijdens deze studie. Docenten zijn zich bewust van het aantal mensen met een eetstoornisgeschiedenis en letten hier goed op. Ik heb van studiegenoten gehoord dat ze je op gesprek vragen als ze iets vermoeden. Daarnaast kun je, naar wat ik mij heb laten vertellen, weggestuurd worden als het te gevaarlijk voor je wordt.

Tips

  1. Kies deze studie niet voor jezelf, maar omdat je er later anderen mee wil helpen. Als je deze studie kiest om gezonder te worden of om meer af te vallen, ben je niet aan het juiste adres.
  2. Doe het alleen als je sterk in je schoenen staat en je weet dat je eetstoornis er niet van gaat opleven.
  3. Als je daar wel aan twijfelt, maar het echt wil, vraag hulp van een psycholoog. Het verschil echt per persoon of het kan of niet.
  4. Als je twijfelt of je het moet doen of niet, in verband met je eetstoornis: ga naar een deskundige of iemand van de opleiding zelf. Zij kunnen je helpen met wat in jouw geval het beste is om te doen.

Bekijk dit artikel voor een positieve en negatieve ervaring: http://www.proud2bme.nl/Proud2Live/Voeding_en_Dietetiek_met_eetstoornis

Disclaimer: ik ben geen diëtist of psycholoog. Dit is puur mijn ervaring en wat ik gehoord heb van andere studenten om me heen.