Mijn ervaring: opnieuw zetten van een koperspiraal (deel 2)

In deel 1 van ‘mijn ervaring met een koperspiraal’ schreef ik: Al met al denk ik dat ik er goed vanaf ben gekomen. De eerste uurtjes waren niet fijn, maar tot nu toe is het het zeker waard. Een paar uren pijn om vervolgens de komende jaren nergens naar om te hoeven kijken. Prima deal wat mij betreft! (lees hier deel 1)

In dit artikel zal ik je meenemen in hoe het verder ging. Want hoe rooskleurig het ook leek, het bleek toch niet goed te gaan. Hiervoor gebruik ik stukjes uit m’n dagboek. Als je niet houdt van ‘too much information’, zou ik dit artikel even skippen!

Verzakte spiraal

Donderdag 10 oktober

Dus ik was gestopt met de pil en had m’n allereerste koperspiraal laten zetten. Helemaal blij ermee. Het deed vreselijk veel pijn om hem te laten zetten en de uurtjes daarna waren ook geen pretje, maar daarna ging het prima. Na een week laten controleren of hij nog goed zat en dat zat ie. Dus ik was blij, tevreden, toppie. Totdat ik twee weken later voelde of ie nog goed zat en ik voelde de harde onderkant van m’n spiraal in m’n baarmoedermond. Dat is niet de bedoeling! Dus ik ging naar de huisarts, en inderdaad: hij was uitgezakt en moest er meteen uit. Dat deed geen pijn, wat ik niet had verwacht, maar ik baalde wel. Ik was zó blij met dat ding. Maar goed, nu is het even wachten totdat ik weer ongesteld word en dan kan ik een nieuwe laten zetten. Gelukkig wordt deze vergoed voor T-safe. Hopen dat deze netjes op zijn plek blijft zitten!

Even wachten op een nieuwe

Dinsdag 15 oktober

Helaas kan ik nog niet meteen m’n nieuwe spiraal laten zetten, want die moet nog aan de huisarts geleverd worden. Ik kan een gratis nieuwe krijgen, maar die moet wel helemaal vanuit T-safe opgestuurd worden en dat duurt even. Het komt deze week qua pijn ook niet zo uit met feestjes en verjaardagen, dus volgende maand is prima.

Opnieuw laten zetten

Woensdag 13 november

Overmorgen ga ik weer m’n spiraal opnieuw laten zetten. Ik kan er heel nerveus van worden, omdat het vorige keer zo’n pijn deed. Toch moet ik ontspannen, want gespannen zijn maakt het alleen maar pijnlijker. Ook ga ik meer en op tijd pijnstilling van tevoren nemen. Gelukkig gaat Jorik mee en hij brengt me ook naar huis. Helaas is hij de rest van de middag wel weg. Ik hoop zo dat de pijn minder is dan vorige keer én ik hoop natuurlijk dat hij deze keer wel goed blijft zitten. 

Vrijdag 15 november

Nou, het is gedaan hoor. Dit keer heb ik hem dus bij de andere huisarts laten zetten. Ook heb ik van tevoren meer pijnstilling genomen. Het laten plaatsen was echt veel fijner. De huisarts was minder ongemakkelijk, wel voorzichtig en ik had het idee dat hij echt goed wist wat hij aan het doen was. Ik probeerde meer dan vorige keer te ontspannen door weinig te praten en dat hielp ook echt. Toch deed het wel veel pijn, maar minder dan vorige keer. 

Heel veel pijn

Eenmaal thuis was ik in vergelijking met vorige keer ook veel minder misselijk en duizelig. Ik zei tegen Jorik dat het goed ging en dat het prima was altijd hij weg wilde gaan. Hij wilde voor mij thuis blijven, wat wel lief was, maar ik vond het niet nodig. Daarna ging het toch wat minder. Ik had echt met vlagen ontzettende pijn. Ik kan me voorstellen dat lichte weeën zo aanvoelen. M’n baarmoeder begon zich echt mega te verzetten tegen het ding. Ook voelde ik vooral een stekende pijn aan de linkerkant, dus naar mijn idee in één eierstok. Om de paar minuten kwam er een vlaag van pijn en op die momenten wist ik echt niet waar ik het zoeken moest. Zitten, liggen, kindhouding, lopen: niks werkte. Ik heb echt zitten huilen van de pijn, terwijl ik normaal gesproken best een hoge pijngrens heb. Toen heb ik de huisarts gebeld en hij zei dat ik nog wat meer pijnstilling kon nemen, en als het niet wegging dit weekend, dat ik dan even naar de hap moest gaan, want het is nu vrijdag. Na dat bellen werd het wel minder voor ongeveer een uur, maar nu voel ik weer krampen. Ik heb het idee dat het erger wordt, wanneer ik gespannen ben, bijvoorbeeld nu wanneer ik dit verhaal opschrijf. Hopelijk trekt het snel weg. 

Zaterdag 16 november

Het is nu 12:00 ’s middags de volgende dag. Gisteravond bleef het met vlagen beter en minder gaan. Vannacht heb ik nergens last van gehad. Nu heb ik een constante druk, maar niet per se meer aan één kant. Dat stelt me wel gerust. Ook heb ik nog geen pijnstilling genomen, dus als het weer wat meer wordt, kan ik dat nog altijd nemen. Ik merk dat de pijn veel meer wordt als ik spanning heb. We probeerden gisteren even naar de stad te gaan, maar dat ging echt niet. Lopen, een drukke stad, mensen. Het is alsof m’n onderbuik verkrampt, maar dan letterlijk. M’n buikspieren en liesspieren staan helemaal aangespannen. Heel gek. Eigenlijk moet ik ontspannen, maar geen idee hoe. Vanavond gaan we uit eten voor opa’s verjaardag. Ik hoop maar dat dat goed gaat. 

Zondag 17 november

Uiteindelijk is het helemaal goed gekomen. Nog tot in de middag lag ik op de bank met kramp. Om 16:30 moesten we gaan naar de verjaardag, maar ik voelde me nog steeds niet goed. We hadden afgesproken om eerst naar de stad te gaan en als dat goed ging, door te gaan naar de trein en dus naar de verjaardag. Ik ben maar naar de stad gegaan, maar eigenlijk al met het idee dat we toch weer naar huis zouden gaan. Eenmaal tijdens het fietsen en in de stad viel het best mee en dus zijn we gewoon met de trein naar de verjaardag gegaan. Het was heel gezellig en afleiding hielp mega goed. Ik denk dat daardoor de verkramping minder werd en zo trok het langzaam weg. Na het uiteten zijn we zelfs nog naar vrienden gegaan. Het was echt heel gezellig en ik had nergens last van. Nu is het zondagmiddag en het gaat nog steeds goed. Ik denk dat het nu wel voorbij is. Nu nog hopen dat het zo blijft én dat hij dit keer wel goed op z’n plekje blijft zitten. 

Hoe is het nu?

Het is nu twee maanden later en alles gaat helemaal goed. Soms heb ik ineens een kramp, maar dat trekt meestal snel weer weg. Vaak is het rond m’n eisprong dus het zou daar aan kunnen liggen. Tijdens de menstruatieweek heb ik nergens last van. Het is wat heftiger, maar niet langer. Ook kramp valt dan heel erg mee.

Dat bij mij de spiraal was verzakt was pure pech, als ik de dokters mag geloven. Wel gebruik ik niet meer de menstruatiecup, wat ik erg jammer vind, want is was gek op dat ding. Een menstruatiecup kan in de eerste weken de spiraal naar beneden trekken. Omdat ik dus al een verzakte spiraal heb gehad, durf ik het sowieso niet meer aan op de cup nog te gebruiken.

Sorry als het wat te veel details waren. Ergens vind ik het ook gek om dit zo online te gooien, maar als ik er iemand mee kan helpen, vind ik het helemaal prima. Ik had zelf graag van tevoren dit soort ervaringen willen lezen en niet alleen de perfecte- of juist horrorverhalen.

Heb jij ervaring met het zetten van een koperspiraal?


Fotoverslag: wat ik deed en at in Londen (kerst)

Van 19 tot 23 december 2019 zijn m’n vriend en ik naar Londen gegaan. Dit was natuurlijk net voor kerst en achteraf gezien was dat de beste periode om te gaan. Heel Londen was prachtig versierd met lichtjes, kerstbomen en versieringen. In dit fotoverslag laat ik een paar highlights zien + wat ik heb gegeten deze vakantie. Ik moet je wel alvast waarschuwen dat het niet allemaal even gezond is. We hebben eigenlijk niks van de Engelse keuken gegeten, maar volgens mij is dat ook niet zo’n groot gemis 😉 We zijn allebei nog arme studenten, dus je ziet een hoop fastfood voorbij komen. Maar goed, het gaat om het idee. Hier at ik trouwens nog niet grotendeels veganistisch; dat ben ik pas vanaf 2020 gaan doen.

Alles in Londen is zo mooi en fotogeniek. Ik zou nog 100 meer foto’s bij kunnen voegen, maar dan wordt het wat te lang. Londen rond de kerstperiode is echt een aanrader!

Donderdag

McDonalds in de middag in Nederland, net voordat we gingen vertrekken. Begint al goed..

Burger King ’s avonds, omdat we niks konden vinden en onwijs veel trek hadden.

Wandeling door Londen op de eerste avond. Ons hotel was dichtbij de Londen Eye, Big Ben en dus deze brug. Echt top.

Deze tafel met allemaal munten stond in het café naast ons hotel

Vrijdag

Broodje eiersalade en een banaan voor onderweg. Even weer wat gezonder doen.

Abbey Road – bij de studio van de Beatles. Allemaal fans hebben hier op de muur geschreven.

Tucjes voor tussendoor.

Oxford street vanuit de iconische rode bussen, die je echt overal ziet (en ik gek genoeg niet echt op de foto heb gezet)

Broodje met vleesvervanger en vegan knoflooksaus van de Subway. Aanrader!

Cola om energie te behouden (wel light uiteraard!). Kijk hoe leuk die verpakking is.

Deze engeltjes hingen in de grote straten. Dit is waarom Londen met kerst zo fantastisch is.

Uit eten bij de Vietnamees. We hadden vegetarische springrolls vooraf.

En allebei een curry. Ik een groene, Jorik een rode. Stiekem vond ik de curry van hem lekkerder. Gelukkig was er genoeg saus en mocht ik wat van zijn rode curry bij mijn rijst doen.

Zaterdag

Weer een broodje voor onderweg. Ze waren trouwens lang niet zo duur als in Nederland, volgens mij €1,50.

Een muffin voor tussendoor, bij gebrek aan beter. Toch niet zo goed boodschappen gedaan, oeps.

Dit is de Tower Bridge. Wat me opviel is dat alles in de omgeving blauw is. De brug, de lucht, de skyline. Je kan er daarom ook mooie foto’s maken.

Natuurlijk Buckingham Palace. Helaas hebben we niet het wisselen van de wachters gezien, want het regende en we wilden door. Maar alsnog leuk om gezien te hebben.

Risotto bij Vapiano. Alles behalve plantaardig, want man wat zat er veel kaas op. Misschien dat ik daarom kaas nu nog steeds niet zo mis, haha!

Het uitzicht vanaf Primrose Hill. Niet heel bekend, maar een heel mooi uitkijkpunt.

Hier was ik even klaar met alle ongezonde troep. Dit heb ik ’s avonds als snack gegeten: komkommer en aardbeien.

Zondag

Ook de volgende ochtend wilde ik echt even gezond eten. Dus ’s ochtends en ’s middags at ik volkorenbrood met hummus en komkommer en een bakje fruit.

Jorik wilde graag naar het Wembley Stadium. Dit is het een na grootste voetbalstadion van Europa. Op zich indrukwekkend en we kregen een leuke rondleiding.

Nog meer broodjes met hummus en komkommer.

Bij het Wembley Stadium.

Dit was een expositie van het Natural History Museum. Ik vind de maan heel bijzonder, dus dit kunstwerk was wel indrukwekkend.

Toch nog een keertje McDonalds, omdat het de laatste dag was. Erg hè?

Deze bijzondere Gin Tonics kon ik niet laten staan.

Maandag

De laatste ochtend. Een vegetarisch broodje voordat we de Londen Eye ingingen.

Uitzicht vanaf de Londen Eye.

Laatste pastaatje op het vliegveld.

Gelukkig konden we op het vliegveld aan een tafel met stopcontacten zitten. Genoeg tijd om even te bloggen. En dat was het einde van een topvakantie!

Zie ook: Wat ik at in Zuid-Frankrijk

Waarom in een dagboek schrijven een aanrader is

Als kind heb ik vier normale dagboeken en één vakantiedagboek volgeschreven. Sinds kort ben ik weer bezig in een dagboek en ik snap nu niet meer waarom ik het de afgelopen jaren niet gedaan heb. Bijna elke dag schrijf ik een stukje en het heeft zoveel voordelen. In dit artikel laat ik zien welke.

Gedachten op een rijtje

Soms als ik ergens over zit te piekeren, kan ik er helemaal in vast blijven zitten. Wat moet ik doen? Waar moet ik voor kiezen? Wat had ik beter kunnen doen? Ook heb je soms dat bepaalde situaties die zijn gebeurd en waar je mee zit, zich steeds blijven herhalen in je hoofd. Op zo’n moment vind ik het heel fijn om alles even op te schrijven. Dan lijkt het letterlijk uit je hoofd te gaan. Achteraf kun je het teruglezen, aanvullen en dan laten gaan.

Het is leuk om later terug te lezen

Als ik nu m’n oude dagboeken teruglees, vind ik dat zo leuk. Ik heb dan ook meteen spijt dat ik niet meer jaren van m’n leven heb bijgehouden in een dagboek. Ik kan urenlang dagboeken van vroeger teruglezen. Heel interessant om weer eens een kijkje te nemen in je verleden en hoe je toen dacht en je gedroeg.

Je vergeet minder

Ik ben vrij vergeetachtig. Soms weet ik een dag later niet meer wat ik de vorige dag gedaan heb. Laat staat wat ik vorige week, vorige maand of vorig jaar gedaan heb. Van sommige dingen die ik in m’n oude dagboeken lees, kan ik me niet eens meer herinneren dat het gebeurd is. Dat is toch eigenlijk té zonde. Ik vind het leuk om nu alle (belangrijke) dingen die ik meemaak, op te schrijven, zodat ik het later terug kan lezen en onthouden.

Je onthoudt de leuke dingen die je doet beter

Als voorbeeld gebruik ik mijn tijd op de basisschool. Ik dacht altijd ik dat stille kind was dat letterlijk nooit wat zei en onzeker was. Nu was ik dat af en toe ook wel, maar als ik mijn oude dagboeken mag geloven, viel het best mee. Ik had redelijk wat vriendinnen en was ook niet altijd bang om wat te zeggen. Ook kom ik in mijn dagboeken veel gelukkiger over, dan dat ik het in mijn geheugen altijd onthouden heb. Oude dagboeken teruglezen laat dus zien dat vroeger soms positiever was dan ik het heb ervaren. Is het ook niet menselijk om negatieve dingen beter te onthouden? Met een dagboek werk je dit tegen.

Het als een vriend

Het is soms echt als een vriend om tegen te praten. Sterker nog, deze vriend val je niet eens lastig met al je gepraat en gezeur! Natuurlijk is het niet een echte vriend, maar zeker wel een praatpaal. Soms als ik iets leuks of juist iets vervelends heb meegemaakt, kan ik niet wachten om in m’n dagboek te schrijven, al helemaal als je even niemand hebt om er over te praten. Ik vind het fijn om het zo snel mogelijk van me af te schrijven, maar ook om het te evalueren, terug te lezen en te bewaren.

Hou jij een dagboek bij?