Wat ik leerde van ‘Ik (k)en mijn ikken’

We hebben vaak innerlijke dialogen. ‘Aan de ene kant wil ik dit, maar aan de andere kant wil ik dat.’ Meestal neemt een kant de beslissing zonder dat je goed naar beide kanten hebt geluisterd. Je leven wordt geleid door de kant die het hoogste woord voert.

Voice dialogue

Het boek Ik ken mijn ikken van Karin Brugman, Judith Budden en Berry Collewijn legt dit verschijnsel uit op een speelse manier. Het is een vorm van Voice Dialogue. Eigenlijk zijn al jouw kanten die elkaar tegenspreken ikken, of anders gezegd: subpersonen. Het is als een bus. Jij bent de chauffeur. De chauffeur is jouw ware ik, alleen die zit bijna nooit achter het stuur. De ikken nemen namelijk steeds het stuur over. Je kan zelfs gaan denken dat zij de chauffeur zijn.

Welke subpersoon achter het stuur zit, verschilt per situatie. Bepaalde ikken zitten voor in de bus en nemen vaak het stuur over. Andere ikken zitten achterin; die komen niet zo vaak aan het woord. Sommige ikken zitten zelfs in de kofferbak. Je hebt ze verstoten en kent ze eigenlijk helemaal niet meer.

Allemaal ikken

Er zijn eindeloos veel ikken. Eigenlijk kan elke menselijk eigenschap een subpersoon worden. In het rijtje hieronder staan een paar belangrijke.

  • Innerlijke kind: Je gevoelige, open, afhankelijke kant. Deze kant is ontstaan als baby en is een belangrijk deel van je ware ik.
  • Innerlijke criticus: Zoals de naam als zegt, heeft deze subpersoon alleen maar kritiek op jou. Je doet alles verkeerd en niks is goed aan je.
  • Pleaser: Voelt aan wat anderen prettig vinden. Als je doet wat de ander fijn vindt, wordt hij blij.
  • Pusher: Wil alleen maar doorwerken, niet stilstaan. Stilzitten is lui en negatief.
  • Je hebt ook talloze paartjes: Perfectionist/levensgenieter, introvert/extravert, optimist/pessimist, dromer/doener, dader/slachtoffer, grijze muis/spontane ik, rebel/brave, afhankelijke/onafhankelijk, ambitieuze/doelloze, angstige/zorgeloze, ga zo maar door.

Een bus vol ikken

De subpersonen die voorin de bus zitten, zijn je primaire ikken. Ze staan als een bescherming tussen je innerlijke kind en de buitenwereld in. Ze willen pijn en gevaar voorkomen, die jouw innerlijke kind aantasten. Zolang de chauffeur niet in staat is om de leiding te nemen, nemen je ikken het over. Je kiest niet meer voor een bepaald supersoon, maar het gaat vanzelf. Dit kan je keuzevrijheid beperken, of je kan je ergeren aan jezelf. Ikken die je vroeger van dienst waren, kunnen je nu in de weg zitten.

Waneer een bepaald subpersoon aan het stuur komt, gaat de tegenovergestelde ik in de kofferbak. Even een voorbeeldje ter verduidelijking. Stel je hebt een gigantische dip gehad op werk en je hebt in het bijzijn van al je collega’s gehuild. Zij reageerden niet sympathiek en je schaamt je voor je emotionele bui. Vervolgens heb je besloten om de zakelijke ik aan het stuur te laten en de emotionele ik in je kofferbak te gooien.

Soms komen deze onderdrukte ikken ineens naar buiten. Bijvoorbeeld wanneer toch in huilen uitbarst bij anderen, omdat je je zo lang hebt grootgehouden. De ikken poppen even op, maar gaan daarna met schaamte weer terug naar de kofferbak, omdat je ze nog steeds afwijst.

Ikken en je contact met anderen

Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten, ontmoeten eigenlijk twee groepen subpersonen elkaar. Bij een bindingspatroon neemt één subpersoon het stuur van je persoonlijkheid over, zowel bij jou als bij de ander. Je kunt nu alleen nog maar reageren met de manieren van de subpersoon. Bijvoorbeeld: jij bent in je relatie heel dominant en je partner is heel inschikkelijk. Zo’n bindingspatroon kan in het begin fijn aanvoelen. Je stapt gemakkelijk in die rol, maar blijft daar in hangen. Op gegeven moment wil jij ook dat je partner eens de leiding neemt. Het kan zijn dat dit niet meer zomaar op een natuurlijke manier gaat. Het is daarom altijd goed om relaties te evalueren. Hoe zijn de verhouding verdeelt? Wat zijn ieders taken? Werken we goed samen? Ook zijn twee belangrijke vragen: ‘Wat doe ik niet, wat ik wel wil?’ en ‘Wat doe ik wel, wat ik niet wil?’

Het innerlijke kind

Omdat je subpersonen je beschermen, ben je het innerlijke kind in jezelf kwijtgeraakt. Daarmee is ook je gevoeligheid, speelsheid en fantasie minder. Als kind leefde je op intuïtie, maakt je lol en was je vitaal. Dit heb je losgelaten toen de ikken je gingen beschermen. Om een echte connectie met jezelf en anderen te maken, heb je het contact met je innerlijke kind weer nodig. Hoe je de goede kanten van je innerlijke kind weer terugkrijgt, leer je in het boek. Een voorbeeld is: het herkennen van het kind en kijken wat het nodig heeft.

Losmaken van je ikken

Als je je losmaakt van je primaire ikken, kan dat kwetsbaar voelen. Het is niet zo dat je je primaire subpersonen wegstuurt. Je omarmt allebei en kiest welke je in bepaalde situaties wil gebruiken. Hoe kom je los van die subpersonen? Ook dit leer je in het boek. De key is eigenlijk het herkennen. Ze zien er er van een afstand naar kijken. Al je ikken omarmen en je beseffen dat je ze in kan zetten, wanneer jij dat wil. Zo kan de chauffeur (je ware ik) steeds vaker aan het stuur komen.

Dit is wat ik geleerd heb van het boek ‘Ik (k)en mijn ikken‘. Het is wat uitgebreid, maar ik vond het dan ook een heel leerzaam boek. Het vertelt op een simpele manier hoe je kan omgaan met verschillende kanten van jezelf.

Kritisch naar jezelf en anderen

Ik las net in de Happinez en interessante zin: ‘Vrienden moeten elkaar ophemelen. Mensen zijn al kritisch genoeg naar zichzelf’. 

Hier zit een hele belangrijke kern van waarheid in. We hebben de neiging om niet lief te zijn naar onszelf. We denken vaak na over wat er niet goed is aan ons innerlijk of uiterlijk. Wat moet er verbeterd worden? Waarom ben ik zo? Hoe kan ik meer worden zoals die ander? Eigenlijk vergeten we vaak om ook eens te kijken naar wat er wél goed is. Om hiermee te oefenen heb ik alvast wat vragen bedacht:

  • Wat vind ik goede eigenschappen van mezelf?
  • Waar ben ik blij mee qua uiterlijk?
  • Wat doe ik goed tegenover anderen?
  • Wat doe ik goed tegenover de wereld/het milieu?
  • Wat is een talent van mij?

Kritiek van anderen

Vaak wordt het als een positieve eigenschap gezien als iemand kritisch is naar de ander. Maar is dat eigenlijk wel zo? Laat ik het even op mezelf betrekken. Ik was vooral vroeger heel erg introvert en verlegen. Ontelbare keren hebben mensen dat ook tegen me gezegd en daar werd ik alleen maar meer onzeker van. Had het nut dat die mensen dat tegen me zeiden? Nee, want ik was me er zelf ook al bewust van. Het enige wat die opmerkingen me hebben gebracht, is dat ik er onzeker van werd en het gevoel had dat ik moest veranderen. Inmiddels zou ik mezelf niet meer verlegen noemen, maar zeker wel overwegend introvert en dat is helemaal niet erg. Toch heeft het een tijdje geduurd voordat ik dat echt kon accepteren.

Wat als die mensen dat niet hadden gezegd? Misschien was ik er dan wel minder onzeker geweest. Misschien had ik mezelf dan veel eerder kunnen accepteren voor wie ik ben. Ik denk dat het vooral belangrijk is om kinderen te accepteren voor wie ze zijn. Of ze nu stil of druk zijn.

Eerlijk zijn

Natuurlijk is het goed om eerlijk te zijn. Ik ben persoonlijk vooral eerlijk met kritiek op anderen als ze er om vragen. Bijvoorbeeld als iemand vraagt wat ik nu een mindere eigenschap aan hem of haar vind. Dan is het zeker goed om eerlijk te zijn. 

Het is een beetje een vaag verhaal, maar de strekking is: denk na voordat je iemand kritiek geeft. Is het echt nodig? Of is het eigenlijk jouw probleem? Heeft diegene er wat aan?

Zo kom ik tot rust

Het is september: het begin van het nieuwe school/werkjaar. Ik dacht dat studeren vanuit huis niet zo intensief zou zijn, maar daar is niks van waar. Het is nog maar net begonnen en ik heb nu al een paar dagen tot laat in de avond doorgewerkt. Het perfecte moment dus om mezelf even te herinneren aan het feit dat er ook dagelijks (!) gerelaxt moet worden: lanterfanten. Gewoon even helemaal niks moeten. Het is niet dat ik snel gestresst word van studeren, maar het liefst wil ik alles zo snel mogelijk afhebben. Dat geeft een gejaagd gevoel, wat op de lange termijn tot stress kan leiden.

Ik zou een blog kunnen schrijven met tientallen tips om tot rust te komen, maar misschien is het beter om persoonlijke ervaringen te delen. Ik vind het van anderen ook veel interessanter om te lezen hoe zij relaxt worden, in plaats van een rijtje met algemene tips op Google te zoeken. Dus bij deze: mijn manieren waarop ik helemaal zen word!

Podcast luisteren in de zon

Dit doe ik al sinds de lente. Ook al was het 10 graden en zat ik daar in m’n winterjas op m’n balkon: als de zon scheen was ik buiten. Het liefst luister ik dan een podcast. Podcasts die ik leuk vind om te luisteren zijn Kukuru (van Giel Beelen) en Puberdagboek van Echt Gebeurd.

Wandelen

Soms moet ik me daar echt toe zetten, maar eenmaal bezig is het altijd ontspannend. Tijdens het wandelen kan ik beter m’n gedachten op een rijtje zetten en relativeren. Volgens onderzoek zorgt wandelen ook voor meer rust en minder stress.

Avondeten koken

Hiervan weet ik dat het heel erg per persoon verschilt. De een háát koken, de ander doet niks liever. Ik sta niet graag de hele dag in de keuken om te ontspannen, maar avondeten klaarmaken vind ik wel altijd fijn. Dan wordt het al wat donkerder en zet ik een leuk muziekje op. Ook vind ik op de een of andere manier vind ik het geluid van de afzuigkap heel rustgevend (heel raar is dat). Kook jij ook graag? Of ben je iemand die het liefst elke avond thuisbezorgd besteld?

Lezen (zelfhulp)

Op dit moment ben ik bezig in ‘de Kracht van het NU’ van Eckhart Tolle en er zijn altijd wel wat Happinez tijdschriften waar ik zo nu en dan in verder lees. Het laatste boek dat ik heb gelezen is Vandaag Nog Relaxed. Deze heb ik opgestuurd gekregen van de uitgeverij Thema, die meer van dit soort boekjes maken. Het is een klein boek, met de opmaak van een tijdschrift. Hierin wordt niet zomaar wat geschreven, maar het is goed onderbouwd met wetenschap (dat is altijd fijn). Experts, onderzoekers en psychologen hebber er aan meegewerkt. Voor mij is het een soort samenvatting van alles wat je moet weten van ontspanning. Ik vind een leuke quote hieruit: ‘Je kunt jezelf niet gelukkig mediteren, maar het kan de weg naar geluk wel vrijmaken’.

Lezen (fictief)

Om echt te ontspannen is een zelfhulpboek niet genoeg. Dan moet het toch echt een fictief verhaal zijn, waar je niks mee hoeft. Mijn all time favourite is Harry Potter, maar een roman is ook prima. Thrillers heb ik een tijdje gelezen, maar ik kan niet zeggen dat dat echt ontspannend is. Ik kreeg er zelfs een soort gejaagd gevoel van, dus toen ben ik maar gestopt. Wel jammer, want ik kon binnen een paar dagen zo’n boek uitlezen.

Netflixen

Ze zeggen dat je van Netflixen niet ontspant, maar ik ben het er niet mee eens. Ik kan namelijk helemaal tot rust komen tijdens een avond bankhangen en naar Friends kijken. Daarentegen begrijp ik wel dat je van een actie- of horrorfilm niet echt rustig wordt..

Agenda vooruitplannen

Hierbij is de activiteit zelf niet echt ontspannend, maar het resultaat wel. Misschien klinkt dit jou ook wel bekend: je hebt een to-do lijstje in je agenda, op je telefoon en eigenlijk óók nog in je hoofd. Nergens komen deze lijstjes samen en dit geeft onrust. Wat ik dan doe is in mijn papieren agenda de hele week vooruitplannen. Dit kan overigens ook prima in een online agenda; wat voor jou het beste werkt. Als ik dit heb gedaan is er een overzichtelijke planning met alles wat ik moet doen. En misschien nog wel belangrijker, je ziet dan ook hoeveel tijd er eigenlijk nog over is in de week. Dit geeft ook rust.

Hopelijk heb je hier wat aan gehad. Ik in ieder geval wel, want ik klap m’n laptop dicht en ga eens even het hele rijtje afwerken. Of nouja, een deel ervan. Tot ziens! 🙂

Mijn ervaring met verschillende soorten yoga

Ongeveer een jaar lang heb ik verschillende yogalessen uitgeprobeerd. Dit deed ik omdat ik bij SportCity zat en hier kon je je inschrijven voor groepslessen. Ik wilde weten wat het verschil was en welk soort me het beste lag. Inmiddels zit ik niet meer bij SportCity, maar ik kan wel vertellen wat de verschillen tussen de yogalessen waren en wat ik ervan vond.

De meesten zijn trouwens algemene soorten yoga, die je niet alleen bij SportCity vindt. Yogascholen zullen waarschijnlijk soortgelijke lessen geven!

Ashtanga

Ashtanga lessen zijn dynamisch en vloeiend. Er zijn zes series (lessen) van 40 houdingen. Bij dit soort yoga ligt de nadruk erg op het hebben van een bepaalde ademhaling. Hierbij is het ook de bedoeling dat de keel een soort ruisend geluid maakt.

Dit is dan ook meteen waar ik ben afgehaakt. Ik vond het vreselijk, want ik kon me alleen maar ergeren aan al die mensen om me heen die aan het hijgen en puffen waren. Ik heb echt geprobeerd om het te accepteren en negeren, maar dat lukte niet. Verder was het in de zaal stil, want er was geen muziek.

Ik vond de oefeningen ook snel gaan, waardoor ik me niet kon ontspannen. Dit was m’n eerste yogales, dus het was best een domper. Gelukkig kwamen daarna de leukere lessen.

Hatha

Hatha yoga is gericht op je lichaam en het beheersen van je ademhaling. Hatha staat voor de zon (actie) en de maan (verinnerlijken). In deze vorm van yoga beweeg je steeds naar een houding toe. Dit is vaak een houding waarin je je lichaam stretcht, dus het kost wat moeite. Hier blijf je even in staan, dit neem je waar en daarna laat je het weer los. Je zoekt het ongemak in de positie op en daarna ontspan je en voel je na.

Deze vorm van yoga was echt precies wat ik me voorstelde als ik aan yoga dacht. Ik vond het helemaal leuk. Aan de ene kant was het vermoeiend, want dat rekken is niet altijd gemakkelijk. Aan de andere kant was het rustig en gericht op ontspanning. Ik kom tijdens yoga altijd op goede ideeën, maar bij deze les nog meer, omdat er echt ruimte voor was.

Yin & Restoritive yoga

Yin yoga is met name gericht op ontspanning. De houdingen zijn niet zwaar en worden vijf tot tien minuten aangehouden. Deze vorm is niet gefocust op spierontwikkeling, maar op je gewrichten en bindweefsel. Het doel is om de bloedstroom te bevorderen en het lichaam meer flexibel te maken. Daarnaast is yin yoga erg meditatief. Tijdens de houdingen heb je tijd om waar te nemen en los te laten. Niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk.

Restorative yoga gaat nog een stapje verder. Deze vorm is echt gericht op het herstellen van lichaam en geest. Sommige houdingen worden hier wel twintig minuten aangehouden. Bij restorative yoga gaat het nog minder om lichamelijke flexibiliteit en meer om ontspanning.

Ik vond deze les echt ideaal om ’s avonds voor het slapen te doen. Het was zo ontspannend. Het was ook fijn dat mijn leraar heel aardig was en hij checkte bij iedereen of hij of zij wel in de goede houding lag. Ik was na de les altijd helemaal slaperig en ontspannen.

Tijdens yoga kom ik altijd op goede ideeën

Balans yoga

Dit is niet een bekende vorm van yoga, maar het werd bij de SportCity in Gouda wel gegeven. Het bestond uit drie onderdelen. Eerst kracht, daarna balans en daarna stretchen. Ik vond de afwisseling fijn en dit was dan ook één van m’n favoriete lessen. Balans is best moeilijk en je moet er goed op focussen, maar als het eenmaal lukt voel je je een echte yogi, haha! Deze les was nog best zwaar, wat achteraf een voldaan gevoel geeft.

Yin yang yoga

Zoals je misschien weet zijn yin en yang tegenhangers van elkaar. Yin is zacht, ontvankelijk en energetisch. Yang is stevig, actief en spiergericht.

Bij mijn les begonnen we met yin. We deden steeds verschillende posities, waar je een paar minuten in bleef zitten. Soms waren dit lichte oefeningen, soms voelde je een zware stretch. Daarna kwam yang en dit was meer actief. Meer beweging, afwisseling en zwaardere stretches. Ten slotte deden we een bodyscan, wat een soort meditatie is waarvan je gaat ontspannen.

Ik vond het een goede combinatie van inspanning en ontspanning. De docent die ik had vertelde over energiepunten, chakra’s en elementen, wat ik altijd interessant vind.

Thuis yoga beoefenen

De soorten zijn allemaal zo verschillend, dat ik niet zou weten wat m’n favoriet is. Wel weet ik dat bij de sportschool Ashtanga Yoga wat mij betreft onderaan stond, maar wie weet is het thuis weer heel anders. Op YouTube kun je oneindig veel yogalessen vinden, dus een abonnement bij een sportschool of yogaschool is zeker niet nodig om ermee te beginnen. Dit doe ik ook zo nu en dan en dat is altijd een goed begin van de dag.

Pas wel op met moeilijke oefeningen en doe niet zomaar iets waarvan je niet zeker weet of je het kan. Stretch voelen is prima, pijn niet. Ook raad ik je aan om niet zomaar op je hoofd te gaan staan, zonder dat je het ooit gedaan hebt 😉

Een goede yogamat is belangrijk, maar blokken, kussens en bolsters kunnen ook helpen. Veel plezier en succes!

Bronnen: de Yoga Shop, Yogaonline.nl

Dit artikel bevat affiliate links. Dit zijn links waarover ik een kleine commissie krijg als je het product bestelt 🙂 

Wat is slow living?

Voor Fitplein schreef ik een blog over wat slow living is. Kort gezegd is het een manier van leven waarbij je de haast weghaalt. Bekijk het hele artikel hieronder!

Meditatie: adem van negatief naar positief

Ik denk dat het ongeveer 6 jaar geleden was dat ik voor het eerst mediteerde. Eerst snapte ik er niks van. Wat is hier nu goed aan? Het is zo saai. Daarna ontdekte ik de begeleide meditaties en dat ging al een stuk beter. Deze vind ik trouwens nu nog fijn om te gebruiken. Nu kan ik vaker ook zonder begeleiding mediteren, maar nog steeds vind ik het na vijf minuten vaak wel best. Er is één korte meditatie die bij mij heel goed werkt als ik me gestrest of negatief voel. Ik zal hieronder uitleggen hoe deze meditatie voor positiviteit werkt.

Visualisatie

Bij deze meditatie staat visualiseren centraal. Wat is visualisatie precies? Het is eigenlijk een ander woord voor inbeelden of fantaseren. Je maakt een plaatje in je hoofd van een bepaalde gebeurtenis. Zo visualiseer je tijdens sommige meditaties dat je in een warm land bent of op een mooie plek zit. Tijdens deze meditatie is het wat dichterbij. Je visualiseert namelijk dat positiviteit en negativiteit in- en uitademt. Door dit zo in te beelden, kan het werkelijkheid worden.

Hoe doe je het?

  1. Het is het beste om te gaan staan, maar zitten kan ook.
  2. Zorg dat je stevig op de grond staat, met je benen licht uit elkaar.
  3. Bij voorkeur ogen dicht, maar als je in het openbaar bent is ogen open ook prima.
  4. Adem in en visualiseer dat positieve energie vanuit de grond, door je voeten (of je stuitje, als je zit) je lichaam instroomt.
  5. Adem uit en visualiseer dat negatieve energie, door je voeten (of je stuitje, als je zit) je lichaam uit en de grond instroomt.*
  6. Ik vind het altijd fijn om de ‘energie’ ook een kleur te geven. Zo geef ik negativiteit vaak zwart, en positiviteit lichtblauw of geel.
  7. Herhaal dit totdat je je weer rustig of positiever voelt.

Waarom werkt het (bij mij?)

Op deze manier ruim je in gedachten je lichaam en geest op. De negativiteit stroomt weg en de positiviteit komt naar binnen. Ik denk niet echt dat er energiestromen door me heen gaan, maar ondanks dat werkt het wel. Wat dat betreft is het dus wel ‘echt’, ook al is het verbeelding. Natuurlijk kan deze meditatie niet de meest ernstige problemen oplossen, maar bij mij werkt het wel op verschillende momenten. Bijvoorbeeld:

  • Als ik nerveus ben
  • Als het een stressvolle dag is of ik me rusteloos voel
  • Als ik niet kan slapen
  • Als ineens alles op een dag lijkt mis te gaan en ik even wil resetten
  • Of gewoon om de dag nog beter te maken dan hij al is

Ik zou zeggen, probeer het eens! Wie weet werkt het bij jou ook wel heel goed.

Mediteer jij wel eens?

Waarom in een dagboek schrijven een aanrader is

Als kind heb ik vier normale dagboeken en één vakantiedagboek volgeschreven. Sinds kort ben ik weer bezig in een dagboek en ik snap nu niet meer waarom ik het de afgelopen jaren niet gedaan heb. Bijna elke dag schrijf ik een stukje en het heeft zoveel voordelen. In dit artikel laat ik zien welke.

Gedachten op een rijtje

Soms als ik ergens over zit te piekeren, kan ik er helemaal in vast blijven zitten. Wat moet ik doen? Waar moet ik voor kiezen? Wat had ik beter kunnen doen? Ook heb je soms dat bepaalde situaties die zijn gebeurd en waar je mee zit, zich steeds blijven herhalen in je hoofd. Op zo’n moment vind ik het heel fijn om alles even op te schrijven. Dan lijkt het letterlijk uit je hoofd te gaan. Achteraf kun je het teruglezen, aanvullen en dan laten gaan.

Het is leuk om later terug te lezen

Als ik nu m’n oude dagboeken teruglees, vind ik dat zo leuk. Ik heb dan ook meteen spijt dat ik niet meer jaren van m’n leven heb bijgehouden in een dagboek. Ik kan urenlang dagboeken van vroeger teruglezen. Heel interessant om weer eens een kijkje te nemen in je verleden en hoe je toen dacht en je gedroeg.

Je vergeet minder

Ik ben vrij vergeetachtig. Soms weet ik een dag later niet meer wat ik de vorige dag gedaan heb. Laat staat wat ik vorige week, vorige maand of vorig jaar gedaan heb. Van sommige dingen die ik in m’n oude dagboeken lees, kan ik me niet eens meer herinneren dat het gebeurd is. Dat is toch eigenlijk té zonde. Ik vind het leuk om nu alle (belangrijke) dingen die ik meemaak, op te schrijven, zodat ik het later terug kan lezen en onthouden.

Je onthoudt de leuke dingen die je doet beter

Als voorbeeld gebruik ik mijn tijd op de basisschool. Ik dacht altijd ik dat stille kind was dat letterlijk nooit wat zei en onzeker was. Nu was ik dat af en toe ook wel, maar als ik mijn oude dagboeken mag geloven, viel het best mee. Ik had redelijk wat vriendinnen en was ook niet altijd bang om wat te zeggen. Ook kom ik in mijn dagboeken veel gelukkiger over, dan dat ik het in mijn geheugen altijd onthouden heb. Oude dagboeken teruglezen laat dus zien dat vroeger soms positiever was dan ik het heb ervaren. Is het ook niet menselijk om negatieve dingen beter te onthouden? Met een dagboek werk je dit tegen.

Het als een vriend

Het is soms echt als een vriend om tegen te praten. Sterker nog, deze vriend val je niet eens lastig met al je gepraat en gezeur! Natuurlijk is het niet een echte vriend, maar zeker wel een praatpaal. Soms als ik iets leuks of juist iets vervelends heb meegemaakt, kan ik niet wachten om in m’n dagboek te schrijven, al helemaal als je even niemand hebt om er over te praten. Ik vind het fijn om het zo snel mogelijk van me af te schrijven, maar ook om het te evalueren, terug te lezen en te bewaren.

Hou jij een dagboek bij?