Review: Rebible van Inez van Oord

Al in de zomervakantie van 2018 las ik een klein stukje in de Happinez over Inez en haar boek Rebible. Toen kwam ik het nog een paar keer tegen en het boek bleef regelmatig terugkeren in mijn gedachten. Een paar maanden terug besloot ik toch maar het boek als e-book te bestellen.

Met deze review probeer ik niet te zeggen wat wel en niet waar is, maar de andere kijk op de Bijbel van Inez in het kort te verwoorden. Daarnaast vertel ik of ik me er in kan vinden of niet.

In Rebible gaat Inez samen met haar broer Jos op zoek naar de achterliggende betekenissen van de verhalen uit de Bijbel. Ze gaan dus een nieuwe manier zoeken om de Bijbel te lezen. Moeten we het allemaal wel zo letterlijk nemen? En welke wijze lessen zitten er achter de verhalen verstopt? Inez is wat meer op het spirituele pad, terwijl Jos een theoloog is. De interactie tussen deze twee verschillende mensen is erg interessant om te lezen. Sommige meningen verschillen, maar met een open blik zijn er nog best veel overeenkomsten tussen de twee kanten te vinden. Zou het dan toch allemaal één zijn?

Misschien is het handig om kort wat te vertellen over mijn achtergrond. Ik ben van mezelf wat meer geneigd naar spiritualiteit, maar ik ken veel christenen. Vanuit huis heb ik qua geloof niet veel meegekregen, maar ik heb wel altijd op christelijke scholen gezeten. Eigenlijk heb ik er niets mee of tegen, maar ik vind het interessant om er over te leren.

“De Bijbel is niet het woord van god, maar het woord van de mens over god”

“De Bijbel is niet het woord van God, maar het woord van de mensen over God”. Dit vind ik een heftige uitspraak om te doen, maar ik kan me er ergens wel in vinden. De Bijbel is een door mensen samengesteld boek met verhalen die eeuwenlang mond op mond zijn doorgegeven. Sommigen kunnen het woord voor woord letterlijk nemen, maar ik kan dat niet. Maar moet je het zo letterlijk lezen of is de achterliggende gedachte waar het echt om gaat? En heeft God een stem? Gebruikt hij woorden en geschrift? Of minimaliseren wij God dan tot een maat die bij ons past? Proberen we hem te vermenselijken? Vang je met de verhalen slechts en glimp op van wat God is?

“We doen allemaal pogingen om het onzegbare in woorden te vatten, maar eigenlijk is stilte de enige taal waarin God en de mensen elkaar kunnen spreken. De essentie gaat soms juist door woorden verloren”

“Het boek is een soort brug tussen de christelijke wereld en de spirituele wereld”

Eigenlijk is dit boek een spirituele opvatting van de Bijbel, en vooral een persoonlijke opvatting van de Bijbel. Inez heeft de verhalen op een bepaalde manier geïnterpreteerd, maar jij of ik zouden de verhalen weer op een andere manier kunnen opvatten. Het gaat om het idee, dat als je de Bijbel niet letterlijk kan of wil lezen, er ook andere manieren zijn om de verhalen betekenis te geven. Of het boek christelijk is, durf ik niet te zeggen. Het boek zegt dat er een God bestaat, maar ik weet niet of elke christen het eens zou zijn met wat Inez over de Bijbel schrijft. Soms vind ik haar wel heel aanvallend naar de Bijbel toe.

Ik vind Rebible een interessant en goed boek, maar ik weet niet of ik het met alles eens ben. Aan de ene kant vind ik het mooi hoe ze een link legt tussen het geloof en spiritualiteit. Aan de andere kant denk ik dat christenen dit als ‘niet kloppend’ zouden zien en dat het dus eigenlijk meer spiritueel is dan christelijk. Maar waarom zou je dan de bijbel gebruiken, als het niet christelijk bedoeld is? Waarom zou je je dan überhaupt bezig houden met (on)juistheden uit de Bijbel? Het blijft een ingewikkeld onderwerp, geloof.