Mijn ervaring: opnieuw zetten van een koperspiraal (deel 2)

In deel 1 van ‘mijn ervaring met een koperspiraal’ schreef ik: Al met al denk ik dat ik er goed vanaf ben gekomen. De eerste uurtjes waren niet fijn, maar tot nu toe is het het zeker waard. Een paar uren pijn om vervolgens de komende jaren nergens naar om te hoeven kijken. Prima deal wat mij betreft! (lees hier deel 1)

In dit artikel zal ik je meenemen in hoe het verder ging. Want hoe rooskleurig het ook leek, het bleek toch niet goed te gaan. Hiervoor gebruik ik stukjes uit m’n dagboek. Als je niet houdt van ‘too much information’, zou ik dit artikel even skippen!

Verzakte spiraal

Donderdag 10 oktober

Dus ik was gestopt met de pil en had m’n allereerste koperspiraal laten zetten. Helemaal blij ermee. Het deed vreselijk veel pijn om hem te laten zetten en de uurtjes daarna waren ook geen pretje, maar daarna ging het prima. Na een week laten controleren of hij nog goed zat en dat zat ie. Dus ik was blij, tevreden, toppie. Totdat ik twee weken later voelde of ie nog goed zat en ik voelde de harde onderkant van m’n spiraal in m’n baarmoedermond. Dat is niet de bedoeling! Dus ik ging naar de huisarts, en inderdaad: hij was uitgezakt en moest er meteen uit. Dat deed geen pijn, wat ik niet had verwacht, maar ik baalde wel. Ik was zó blij met dat ding. Maar goed, nu is het even wachten totdat ik weer ongesteld word en dan kan ik een nieuwe laten zetten. Gelukkig wordt deze vergoed voor T-safe. Hopen dat deze netjes op zijn plek blijft zitten!

Even wachten op een nieuwe

Dinsdag 15 oktober

Helaas kan ik nog niet meteen m’n nieuwe spiraal laten zetten, want die moet nog aan de huisarts geleverd worden. Ik kan een gratis nieuwe krijgen, maar die moet wel helemaal vanuit T-safe opgestuurd worden en dat duurt even. Het komt deze week qua pijn ook niet zo uit met feestjes en verjaardagen, dus volgende maand is prima.

Opnieuw laten zetten

Woensdag 13 november

Overmorgen ga ik weer m’n spiraal opnieuw laten zetten. Ik kan er heel nerveus van worden, omdat het vorige keer zo’n pijn deed. Toch moet ik ontspannen, want gespannen zijn maakt het alleen maar pijnlijker. Ook ga ik meer en op tijd pijnstilling van tevoren nemen. Gelukkig gaat Jorik mee en hij brengt me ook naar huis. Helaas is hij de rest van de middag wel weg. Ik hoop zo dat de pijn minder is dan vorige keer én ik hoop natuurlijk dat hij deze keer wel goed blijft zitten. 

Vrijdag 15 november

Nou, het is gedaan hoor. Dit keer heb ik hem dus bij de andere huisarts laten zetten. Ook heb ik van tevoren meer pijnstilling genomen. Het laten plaatsen was echt veel fijner. De huisarts was minder ongemakkelijk, wel voorzichtig en ik had het idee dat hij echt goed wist wat hij aan het doen was. Ik probeerde meer dan vorige keer te ontspannen door weinig te praten en dat hielp ook echt. Toch deed het wel veel pijn, maar minder dan vorige keer. 

Heel veel pijn

Eenmaal thuis was ik in vergelijking met vorige keer ook veel minder misselijk en duizelig. Ik zei tegen Jorik dat het goed ging en dat het prima was altijd hij weg wilde gaan. Hij wilde voor mij thuis blijven, wat wel lief was, maar ik vond het niet nodig. Daarna ging het toch wat minder. Ik had echt met vlagen ontzettende pijn. Ik kan me voorstellen dat lichte weeën zo aanvoelen. M’n baarmoeder begon zich echt mega te verzetten tegen het ding. Ook voelde ik vooral een stekende pijn aan de linkerkant, dus naar mijn idee in één eierstok. Om de paar minuten kwam er een vlaag van pijn en op die momenten wist ik echt niet waar ik het zoeken moest. Zitten, liggen, kindhouding, lopen: niks werkte. Ik heb echt zitten huilen van de pijn, terwijl ik normaal gesproken best een hoge pijngrens heb. Toen heb ik de huisarts gebeld en hij zei dat ik nog wat meer pijnstilling kon nemen, en als het niet wegging dit weekend, dat ik dan even naar de hap moest gaan, want het is nu vrijdag. Na dat bellen werd het wel minder voor ongeveer een uur, maar nu voel ik weer krampen. Ik heb het idee dat het erger wordt, wanneer ik gespannen ben, bijvoorbeeld nu wanneer ik dit verhaal opschrijf. Hopelijk trekt het snel weg. 

Zaterdag 16 november

Het is nu 12:00 ’s middags de volgende dag. Gisteravond bleef het met vlagen beter en minder gaan. Vannacht heb ik nergens last van gehad. Nu heb ik een constante druk, maar niet per se meer aan één kant. Dat stelt me wel gerust. Ook heb ik nog geen pijnstilling genomen, dus als het weer wat meer wordt, kan ik dat nog altijd nemen. Ik merk dat de pijn veel meer wordt als ik spanning heb. We probeerden gisteren even naar de stad te gaan, maar dat ging echt niet. Lopen, een drukke stad, mensen. Het is alsof m’n onderbuik verkrampt, maar dan letterlijk. M’n buikspieren en liesspieren staan helemaal aangespannen. Heel gek. Eigenlijk moet ik ontspannen, maar geen idee hoe. Vanavond gaan we uit eten voor opa’s verjaardag. Ik hoop maar dat dat goed gaat. 

Zondag 17 november

Uiteindelijk is het helemaal goed gekomen. Nog tot in de middag lag ik op de bank met kramp. Om 16:30 moesten we gaan naar de verjaardag, maar ik voelde me nog steeds niet goed. We hadden afgesproken om eerst naar de stad te gaan en als dat goed ging, door te gaan naar de trein en dus naar de verjaardag. Ik ben maar naar de stad gegaan, maar eigenlijk al met het idee dat we toch weer naar huis zouden gaan. Eenmaal tijdens het fietsen en in de stad viel het best mee en dus zijn we gewoon met de trein naar de verjaardag gegaan. Het was heel gezellig en afleiding hielp mega goed. Ik denk dat daardoor de verkramping minder werd en zo trok het langzaam weg. Na het uiteten zijn we zelfs nog naar vrienden gegaan. Het was echt heel gezellig en ik had nergens last van. Nu is het zondagmiddag en het gaat nog steeds goed. Ik denk dat het nu wel voorbij is. Nu nog hopen dat het zo blijft én dat hij dit keer wel goed op z’n plekje blijft zitten. 

Hoe is het nu?

Het is nu twee maanden later en alles gaat helemaal goed. Soms heb ik ineens een kramp, maar dat trekt meestal snel weer weg. Vaak is het rond m’n eisprong dus het zou daar aan kunnen liggen. Tijdens de menstruatieweek heb ik nergens last van. Het is wat heftiger, maar niet langer. Ook kramp valt dan heel erg mee.

Dat bij mij de spiraal was verzakt was pure pech, als ik de dokters mag geloven. Wel gebruik ik niet meer de menstruatiecup, wat ik erg jammer vind, want is was gek op dat ding. Een menstruatiecup kan in de eerste weken de spiraal naar beneden trekken. Omdat ik dus al een verzakte spiraal heb gehad, durf ik het sowieso niet meer aan op de cup nog te gebruiken.

Sorry als het wat te veel details waren. Ergens vind ik het ook gek om dit zo online te gooien, maar als ik er iemand mee kan helpen, vind ik het helemaal prima. Ik had zelf graag van tevoren dit soort ervaringen willen lezen en niet alleen de perfecte- of juist horrorverhalen.

Heb jij ervaring met het zetten van een koperspiraal?


You May Also Like

1 comment

  1. 1

    Hi,

    Ik deel dezelfde ervaring als jij hahah! Hevige krampen en alsof je spieren samentrekken. Het plaatsen ging veder wel goed. Ik kwam thuis en werd heel ziek en heb toen heel de dag niet kunnen eten (of het binnen kunnen houden iniedergeval) en ben de dagen duizelig en misselijk geweest. Ik verloor +- 9 maandverbandjes aan bloed (sorry voor de details hahah) Ik heb in totaal 4x gebeld met de praktijk (2x op de eerste dag, 1x op de tweede dag en 1x op de laatste dag). Iedereen die ik sprak zei dat dit heel normaal was en ik mij eigenlijk niet aan moest stellen en het de komende twee weken nog moest aankijken. Wat voor mij het probleem was is dat ik al eerder een spiraal heb laten plaatsen (op mijn 17e en deze heeft er 4 jaar in gezeten. Dit was wel een mirena spiraal en ik ging dus op mijn 21e over op een koperen spiraal). Op de derde dag (in het weekend) belde ik de eerste hulp, omdat de pijn mij te heftig was. Wederom werd mij gevraagd om het af te wachten, maar ik was er wel klaar mee en eiste een onderzoek. En ja hoor, hij was verzakt. 3/4 van mijn spiraal hing buiten mijn baarmoeder, wat mijn pijn kon verklaren. Ze verwijderde de spiraal en vertelde dat mijn baarmoeder iets beschadigd was, wel tijdelijk gelukkig, maar dat het bloeden nog enkele dagen aan kon houden. Wat ze mij wel vertelde is dat de draadjes niet waren afgeknipt. Ik vroeg mij dus af, was dit wellicht bij jou ook het probleem? Dus dat je draadjes te lang waren en wellicht de spiraal de zwaar was voor jou baarmoeder (dit is waar de arts toen over sprak) en hierdoor verzakte?

    PS. verder gaat het goed!! Ik heb een nieuwe afspraak gemaakt bij mijn gynaecoloog en hoop dat bij deze plaatsing mijn baarmoeder niet besluit de spiraal eruit te duwen hahaha.

    Groetjes,
    Demi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *